آب فرآیند کانتر آشپزخانه

آب مورد استفاده در فرآیند پیشخوان آشپزخانه با چندین ویژگی متمایز مشخص می‌شود که نیاز به مدیریت دقیق دارد. اولاً، اغلب حاوی غلظت بالایی از ذرات ریز است که در درجه اول از سایش مواد پیشخوان در حین فرآیندهای برش و صیقل دادن حاصل می‌شود. این جامدات معلق می‌توانند کدورت آب را به میزان قابل توجهی افزایش دهند، شفافیت آن را کاهش دهند و در صورت عدم فیلتراسیون صحیح، به طور بالقوه باعث انسداد در خطوط لوله و تجهیزات فرآوری شوند.

از نظر pH، آب مورد استفاده در فرآیند کانترهای آشپزخانه معمولاً ماهیت قلیایی دارد و معمولاً بین ۸ تا ۱۱ متغیر است. این قلیایی بودن ناشی از ترکیبات شیمیایی موجود در مواد کانترها، مانند برخی از مواد معدنی موجود در سنگ طبیعی، و افزودنی‌های مورد استفاده در فرآیند تولید، مانند عوامل تنظیم کننده و مواد شیمیایی تصفیه سطح است. سطح نامناسب pH نه تنها می‌تواند بر عملکرد تجهیزات فرآوری تأثیر بگذارد، بلکه بر واکنش‌های شیمیایی درگیر در فرآیندهای پرداخت و اتصال سطح نیز تأثیر می‌گذارد و به طور بالقوه کیفیت محصول نهایی را به خطر می‌اندازد.

یکی دیگر از جنبه‌های نگران‌کننده، احتمال وجود فلزات سنگین است. بسته به نوع مواد روی کابینت، آب فرآوری شده روی کابینت آشپزخانه ممکن است حاوی مقادیر کمی از فلزات سنگین مانند سرب (Pb)، کادمیوم (Cd) و جیوه (Hg) باشد. این فلزات سنگین می‌توانند از خود مواد اولیه یا از ماشین‌آلات و ابزارهای مورد استفاده در خط تولید سرچشمه بگیرند. حتی در غلظت‌های پایین، در صورت عدم تصفیه، تهدید قابل توجهی برای محیط زیست و سلامت انسان محسوب می‌شوند، زیرا می‌توانند در خاک و آب انباشته شوند، وارد زنجیره غذایی شوند و باعث مشکلات زیست‌محیطی و بهداشتی طولانی‌مدت شوند.

آب همچنین سطوح بالایی از تقاضای اکسیژن شیمیایی (COD) و تقاضای اکسیژن بیولوژیکی (BOD) را نشان می‌دهد. این امر عمدتاً به دلیل ورود مواد آلی مانند روان‌کننده‌ها، خنک‌کننده‌ها و مواد تمیزکننده مورد استفاده در فرآیند تولید است. این آلاینده‌های آلی نه تنها هنگام تخلیه، اکسیژن موجود در آب را مصرف می‌کنند و منجر به شرایط هیپوکسیک می‌شوند که برای حیات آبزیان مضر است، بلکه در صورت عدم حذف کافی، می‌توانند بقایایی را روی سطح پیشخوان نیز باقی بگذارند که بر ظاهر و عملکرد آن تأثیر می‌گذارد.

علاوه بر این، آب مورد استفاده در فرآیند کانتر آشپزخانه معمولاً سختی بالایی دارد که عمدتاً ناشی از انحلال یون‌های کلسیم و منیزیم از مواد روی کانتر، به ویژه آنهایی که از سنگ طبیعی یا مواد کامپوزیتی با اجزای آهکی ساخته شده‌اند، می‌باشد. آب با سختی بالا می‌تواند منجر به تشکیل رسوبات رسوبی در لوله‌ها و تجهیزات شود و کارایی و طول عمر آنها را کاهش دهد. همچنین می‌تواند در اثربخشی برخی از مواد شیمیایی مورد استفاده در فرآیند تولید اختلال ایجاد کند.

در نهایت، وجود بقایای روغن و گریس در آب فرآوری شده پیشخوان آشپزخانه رایج است. این بقایا از روغن‌های روان‌کننده مورد استفاده در ماشین‌آلات و همچنین عوامل آزادکننده و پوشش‌های محافظ اعمال شده روی پیشخوان‌ها ناشی می‌شوند. اگر روغن و گریس به درستی حذف نشوند، می‌توانند لایه‌ای روی سطح آب تشکیل دهند که از تبادل اکسیژن جلوگیری کرده و باعث ایجاد بوهای نامطبوع می‌شود. همچنین در صورت دفع نامناسب آب، می‌توانند خاک و پوشش گیاهی را آلوده کرده و تعادل اکولوژیکی محلی را مختل کنند.