ارتباط، کلید رشد پایدار تجارت است
یک کشتی کانتینری بندر یانگپو، استان هاینان، را به مقصد ویتنام ترک میکند.
کارشناسان میگویند انتظار میرود تجارت در آسیا در سال ۲۰۲۶ روند صعودی خود را حفظ کند و همکاری منطقهای برای افزایش تابآوری ضروری است.
پارک چونگهون، رئیس تحقیقات استاندارد چارترد در کره جنوبی، گفت: «این روند (در تجارت درون منطقهای) ادامه خواهد یافت زیرا ما میخواهیم شبکههای زنجیره تأمین بیشتری در آسیا بسازیم.»
او گفت اقتصادهای آسیا نه تنها در واردات و صادرات، بلکه در مصرف محصولات نهایی نیز باید یکپارچهتر شوند تا بازارها در بحبوحه موانع تجاری ایجاد شده توسط ایالات متحده گسترش یابد.
بر اساس گزارش تجارت و توسعه سازمان ملل متحد در اوایل دسامبر، انتظار میرود تجارت جهانی کالا و خدمات برای اولین بار در سال جاری از 35 تریلیون دلار فراتر رود که حدود 2.2 تریلیون دلار یا حدود 7 درصد افزایش نسبت به سال گذشته را نشان میدهد.
در این گزارش آمده است که صادرات شرق آسیا با ۹ درصد، قویترین رشد را در چهار فصل گذشته تجربه کرده است و تجارت درون منطقهای نیز ۱۰ درصد رشد داشته است.
بخش تحقیقاتی بانک هلندی ING، ING Think، اعلام کرد در حالی که کند شدن تجارت کالا، تقاضا برای حمل و نقل و لجستیک را کاهش میدهد، انتظار میرود تجارت خدمات تجاری آسیا در سال ۲۰۲۶ نسبت به سال گذشته ۵.۵ درصد رشد کند، در حالی که این رقم برای امسال ۴.۶ درصد بوده است.
هیدتوشی تاشیرو، اقتصاددان ارشد شرکت اینفینیتی الالسی ژاپن و مدیرعامل شرکت خدمات مدیریت پروژه ترا نکسوس، گفت: کشورهای آسیایی باید به تدریج وابستگی خود به ایالات متحده را کاهش دهند و برای ایجاد یک منطقه آزاد تجاری منطقهای تلاش کنند.
تاشیرو گفت در حالی که تولید در ایالات متحده رو به کاهش است و صادرات به طور فزایندهای محدود شده است، بخش تولید شرق آسیا همچنان از اقتصاد ایالات متحده حمایت میکند.
تاشیرو گفت: «در مواجهه با دخالت احتمالی ایالات متحده، منطقه ابتدا باید فشار خارجی را از نظر مفهومی رد کند، در عین حال روابط اقتصادی را برای ایجاد یک سیستم مبتنی بر اعتماد که قادر به تحمل دخالتهای خارجی باشد، تعمیق بخشد.»
تلاشها برای تقویت همکاریهای اقتصادی و تجاری درون منطقهای را میتوان در سراسر آسیا، از جمله در میان اعضای انجمن ملل جنوب شرقی آسیا، مشاهده کرد.
به گزارش روزنامه تایمز آسیای مرکزی، کشورهای آسیای مرکزی همچنین در ماه نوامبر توافق کردند که تجارت متقابل در این منطقه را تقریباً دو برابر کرده و به 20 میلیارد دلار برسانند.
سوریان ویچیتلکارن، مدیر اجرایی موسسه مکونگ، با تایید دیدگاه تاشیرو، گفت که تشدید درگیریهای جهانی، اهمیت افزایش وابستگی متقابل و همکاری بین کشورهای همسایه را بیش از پیش برجسته میکند.
سوریان، که موسسهاش یک سازمان بین دولتی متشکل از هر شش کشور زیرمنطقه بزرگ مکونگ، یعنی کامبوج، چین، لائوس، میانمار، تایلند و ویتنام است، گفت: «ما باید تشخیص دهیم که تکیه بر یکدیگر برای ثبات ضروری است.»
او همچنین امیدوار است که پس از حل و فصل صحیح مسئله تعیین مرز بین تایلند و کامبوج، دو ملت بتوانند برای ایجاد تابآوری منطقهای با یکدیگر همکاری کنند و به ثبات اقتصادی و بهبود معیشت مردم کمک کنند.
طبق گزارش آکسفورد اکونومیکس، به دلیل درگیری مرزی، تایلند با از دست دادن بازار صادرات کامبوج مواجه است، بازاری که پیش از تشدید تنشها در تابستان، حدود ۳ درصد از کل صادرات کالا را تشکیل میداد. این شرکت مشاورهای در گزارشی در ۱۱ دسامبر اعلام کرد که در ماه اکتبر، میزان صادرات به کامبوج ۶۶ درصد کاهش یافته و ۲.۵ درصد بر رشد کل صادرات کالا تأثیر گذاشته است.
آمیتندو پالیت، پژوهشگر ارشد موسسه مطالعات جنوب آسیا در سنگاپور، گفت که ساختارهای اقتصادی مانند مشارکت اقتصادی جامع منطقهای، بزرگترین توافق تجاری روی کره زمین، عملکرد خوبی داشتهاند.
او گفت: «شاید به زودی شاهد باشیم که ادغام اقتصادی آسیا بیشتر مبتنی بر موضوع شود.» او افزود که انتظار دارد اقتصادهای منطقهای در مورد مسائلی مانند تغییرات اقلیمی، تجارت دیجیتال و ارتباطات بیشتر با هم همکاری کنند.